وی جم به ماتم آی که خاتم پدید نیست

هرک اندرون پنجره آسمان نشست

از پنجه زمانه مسلم پدید نیست

ای دل به غم نشین که سلامت نهفته ماند

دردا که چنگ عمر شد زا ساز و بدتر آنک

سرنای گم به بوده ماتم پدید نیست

خاقانیا دمی که وبال حیات توست