جان در تب است از آن شکرستان لعل خویش

از حال خود شکسته دلان را خبر فرست

تسکین جان سوختگان یک نظر فرست

از بهر تب بریدن جان نیشکر فرست

گفتم به دل که تحفه آن بارگاه انس

گر زر خشک نیست سخن های تر فرست