از بهر تب بریدن جان نیشکر فرست

از حال خود شکسته دلان را خبر فرست

تسکین جان سوختگان یک نظر فرست

جان در تب است از آن شکرستان لعل خویش

گفتم به دل که تحفه آن بارگاه انس

گر زر خشک نیست سخن های تر فرست

بودم در این حدیث که آمد خیال تو