این درد تازه روی نگوئی چه نوبر است

ای دل به عشق بر تو که عشقت چه درخور است

در سر شدی ندانمت ای دل چه در سر است

درد کهنت بود برآورد روزگار

شهری غریب دشمن و یاری غریب حسن

اینجا چه جای غم زدگان قلندر است

گفتم مورز عشق بتان گرچه جور عشق