خاقانی است و چند هزار آرزوی دل

هرجا که مشک بینی جوجو برابر است

از کس دیت مخواه که خون ریز تو تویی

نقب از برون مجوی که دزد اندرون در است

دل را چه جای عشق و چه پروای دلبر است

بیچاره زاغ را که سیاه است جمله تن

از جمله تن سپیدی چشمش چه درخور است