بیچاره زاغ را که سیاه است جمله تن

نقب از برون مجوی که دزد اندرون در است

خاقانی است و چند هزار آرزوی دل

دل را چه جای عشق و چه پروای دلبر است

از جمله تن سپیدی چشمش چه درخور است