برد آن گمان به هرکس و برخود گمان نبود

می خواست او نشانه لعنت کند مرا

کرد آنچه خواست آدم خاکی بهانه بود

بر عرش بد نوشته که ملعون شود کسی

خاقانیا تو تکیه به طاعات خود مکن

کاین پند بهر دانش اهل زمانه بود