جان پیش کش او بتوان کرد ولیکن

کس عمر ابد یک نفس اندر نپذیرد

از دیده به بالاش فرو بارم گوهر

آن سنگ دل افسوس که گوهر نپذیرد

بر جان چه توان کرد مزید ار نپذیرد

پروانه وصل از سر و زر خواهد مرفق

آن شحنه حسن از چه سر و زر نپذیرد