بر جان چه توان کرد مزید ار نپذیرد

از دیده به بالاش فرو بارم گوهر

آن سنگ دل افسوس که گوهر نپذیرد

جان پیش کش او بتوان کرد ولیکن

پروانه وصل از سر و زر خواهد مرفق

آن شحنه حسن از چه سر و زر نپذیرد

خاقانی اگر رشوه دهد خال و لبش را