سلطان نیکوانی و بیداد می کنی

کان با قضای چرخ برابر نمی شود

هر دم به تیر غمزه بریزی هزار خون

وین طرفه تر، که تیر تو خود تر نمی شود

می کن که دست شحنه به تو در نمی شود

انصاف من ز تو که ستاند که در جهان

داور نماند کز تو به داور نمی شود