روزم فرو شد از غم و در کوی عشق تو

می کن که دست شحنه به تو در نمی شود

انصاف من ز تو که ستاند که در جهان

داور نماند کز تو به داور نمی شود

این دود جز ز روزن من بر نمی شود

روزی هزار بار بخوانم کتاب صبر

گوشم به توست لاجرم از بر نمی شود