هستی من آب گشت، آب مرا آب شد

آتش عشق تو دید صبرم و سیماب شد

از تف عشق تو دل در کف سودا فتاد

سوخته چون سیم گشت، کشته چو سیماب شد

سوخت مرا عشق تو جان به حق النار برد