از تف عشق تو دل در کف سودا فتاد

آتش عشق تو دید صبرم و سیماب شد

هستی من آب گشت، آب مرا آب شد

سوخته چون سیم گشت، کشته چو سیماب شد

سوخت مرا عشق تو جان به حق النار برد

کوره عجب گرم بود سوخته پرتاب شد