عمر سبک پای گشت، بخت گران خواب شد

این چه حدیث است باز من که و عشق تو چه

خاصه وفا در جهان گوهر نایاب شد

چیست به دیوان عشق حاصل کارم جز آنک

هستی خاقانی است غارت عشق ای دریغ

هرچه شبان پرورید روزی قصاب شد