مرا در گریه تلخم دو دریا بر زمین خیزد

کله کژ کرده می آئی قبای فستقی در بر

کمانکش چشم بادامت چو ترکی کز کمین خیزد

چو تو در خنده شیرین دو چاه از ماه بنمائی

بگریم تا مرا بینی سلیمان نگین رفته

بخندی تا ز یاقوتت سلیمان را نگین خیزد

به هجرت خوشترم دانم که از هجر تو وصل آید