گر صفاهان به گل شکر گردد

درد عشق تو بوالعجب دردی است

که چو درمان کنم بتر گردد

نتواند نشاند درد دلم

می کشم رطل عشق تا بغداد

هم کشم گر ز سر بدر گردد

بر تو تا زنده ام دگر نکنم