می کشم رطل عشق تا بغداد

که چو درمان کنم بتر گردد

نتواند نشاند درد دلم

گر صفاهان به گل شکر گردد

هم کشم گر ز سر بدر گردد

بر تو تا زنده ام دگر نکنم

گرچه کار جهان دگر گردد