عالم تو را و گوئی خاقانی آن ماست

گر مرد اوست بر سر ابدال هم خورد

زلف تو کافری است که هر دم به تازگی

خون هزار کس خورد آنگه که کم خورد

او آن حریف نیست کز این گونه دم خورد