مرا ز بخت خود است این و خود عجب دارم

هزار شکر کنم چون بتر نمی گردد

به زر شدی همه کارم ز وصل تو چون زر

ز بی زری است که کارم چو زر نمی گردد

اگر جهان به چنین بخت برنمی گردد

اگرچه آب فراقت ز فرق من بگذشت

دلم خوش است که کعب تو تر نمی گردد