زین هر دو ندانم که کدامت نرسانید

باد آمد و بگسست هوا را زره ابر

بوی زره غالیه فامت نرسانید

بر باد سپردم دل و جان تا به تو آرد

عمری است که چون خاک جگر تشنه عشقم

و ایام به من جرعه جامت نرسانید

مرغی است دلم طرفه که بر دام تو زد عشق