دیده پرآب کرده ای رو که به دست غمزه ات

نرگس مست را خطت خوب سراب می دهد

رشوه به چشم مست تو نرگس تازه می برد

باژ به زلف شست تو عنبر ناب می دهد

هندوی دیده تیغ را بهر تو آب می دهد

طرفه تر آنکه طره ات سر ز خطت همی کشد

پس به تکلف اندرو حسن تو تاب می دهد