هم سر زلف سرکشت تاب طناب می دهد

طرفه تر آنکه طره ات سر ز خطت همی کشد

پس به تکلف اندرو حسن تو تاب می دهد

ور ز خطت برون نهم پای ز بهر گردنم

بر سر کوی حسن تو پای دلم شکسته شد

تا چو درنگ می کند جان به شتاب می دهد