هستی خورشید حسن لاجرم از وصل تو

در همه عالم توئی از همه بدخوی تر

گیر که من نیستم هم ز خود انصاف ده

تا به جهان کس شنید از تو جفاجوی تر

هرکه به نزدیک تر از تو سیه روی تر

گفتم هستی چو گل هم خوش و هم بی وفا

لیک نگفتم که هست گل ز تو خوشبوی تر