که دیده است دو دیوانه را به یک زنجیر

فتاده ام به طلسم کشاکش تقدیر

نه گرد خانه به دوشم نه خاک دامن گیر

دل رمیده و شوق بهانه خود دارم

چه طرف ها که نبستم ز رهنمائی دل

دلیل رهزن من مست خواب و راه خطیر

خدا زیارت فتراک دل نصیب کناد