بند بر من کوه پولاد است باز

همچو آب از آتش و آتش ز باد

دل به جوش و تن به فریاد است باز

شایدم کالماس بارد چشم از آنک

شد زبانم موی و شد مویم زبان

از تظلم کاین چه بیداد است باز

سینه من کآسمان در خون اوست