هم مژه مسمار سازم هم بهای نعل را

من دل و جان پیش مهمان درکشم هر صبح دم

ناگزیر جان بود جانان و از جان ناگزیر

پیش جانان شاید ار جان درکشم هر صبح دم

دیده پیش اسب جانان درکشم هر صبح دم

بس که می جویم سواری بر سر میدان عقل

تا عنان گیرم به میدان درکشم هر صبح دم