داد سخن دهم که زمانه به رمز گفت

خاموش از آن شدم که سخندان نیافتم

خاقانیا تو غم خور کز جور روزگار

یک رادمرد خوش دل و خندان نیافتم

آن یافتم ز تو که ز حسان نیافتم