ساخته ام با بلای عشق تو چونانک

تا تو بدانی که با تو راست چو تیرم

خصم و شفیعم توئی ز تو به که نالم

کز توی ناحق گزار نیست گزیرم

گر عوضش عافیت دهی نپذیرم

بی تو چو شمعم که زنده دارم شب را

چون نفس صبح دم دمید، بمیرم