گر عوضش عافیت دهی نپذیرم

خصم و شفیعم توئی ز تو به که نالم

کز توی ناحق گزار نیست گزیرم

ساخته ام با بلای عشق تو چونانک

بی تو چو شمعم که زنده دارم شب را

چون نفس صبح دم دمید، بمیرم

زخمه عشق تو راست از دل من ساز