کو عشق دان من شد من بت پرست اویم

مانا که صبح صادق غماز بود اگر نه

این فتنه از که خاست که من هم نشست اویم

آوازه شد به شهری و آگاه گشت شاهی

خاقانیم که مرگم از زندگی است خوش تر

تا چون که نیست گردم داند که هست اویم