تن که باشد تا به خون او کنی آلوده تیغ

زینهار ای سیم گون گوی گریبان درفکن

نیکوان خلد بالای سرت نظاره اند

یک نظر بنمای و آشوبی در ایشان درفکن

زور با عقل آزمای و پنجه با جان درفکن

کفر و ایمان را بهم صلح است خیز از زلف و رخ

فتنه ای ساز و میان کفر وایمان درفکن