حلی چون آفتاب و حله چون صبح از برافکنده

رقیبش گفت پندارم لب تبخاله دار است این

لبش زنهار می کرد از لبم گفتم معاذ الله

قصاص خون همی خواهم چه جای زینهار است این

گرفتم در برش گفتم که ماهم در کنار است این

رقیب آمد که بیرونش کنم مژگان بر ابرو زد

که این مایه ندانی تو که ما را یار غار است این