رقیبش گفت پندارم لب تبخاله دار است این

بخستم نیم دینارش به گاز از بی خودی یعنی

که گر جم را نگین است آن نگینش را نگار است این

ز بس از زخم دندانم برآمد آبله ش بر لب

لبش زنهار می کرد از لبم گفتم معاذ الله

قصاص خون همی خواهم چه جای زینهار است این

حلی چون آفتاب و حله چون صبح از برافکنده