پیرامن کویش به شب خصمان خاقانی طلب

در کار او چون شد دلم چون کار کرد افسون او

کردم حسابش جو به جو در دستخون دیدم گرو

جوجو شد از غم نو به نو بی روی گندم گون او

هرجا که گنج است ای عجب ماری است پیرامون او