دلت از مهر گشته شد غمم از حد گذشته شد

بنگر تا به روی من چه رسید از برای تو

ز غمت گرچه خسته ام، کمر مهر بسته ام

دل از آن بر گسسته ام که گذارم وفای تو

چکنم چون نوشته شد به سرم بر قضای تو

چو جهانی به خاصیت تو و وصل تو عاریت

نزند لاف عافیت دل کس در بلای تو