دل خستگان را بی طلب تریاک ها بخشی ز لب

بر من جهانی مرد و زن بخشوده اند الا که تو

دل گم شد از من بی سبب برکن چراغ و دل طلب

چون یافتی بگشای لب کاینک دل صد چاک تو

محروم چون ماند ای عجب خاقانی از تریاک تو