دل من آرزوی وصل می کند چه کنم

اگرچه بخت مرا رهنما به کوی تو نه

دریغ کاش تو را خوی چون خیال بدی

که خرمم ز خیال تو و زخوی تو نه

که آرزوی من این است و آرزوی تو نه

مرا به نوک مژه غمزه تو دعوت کرد

بخورد خونم و گفتا برو که خوی تو نه