به بوئی از تو شدم قانع و همی دانم

که آرزوی من این است و آرزوی تو نه

مرا به نوک مژه غمزه تو دعوت کرد

بخورد خونم و گفتا برو که خوی تو نه

که هیچ رنگ مرا از تو جز که بوی تو نه

هزار جوی هوس رفته است در دل تو

که هیچ آب غم من روان به جوی تو نه