امروز پیشم آمد نالان و زار و گریان

بازار زهد ما را بشکست عشق خالی

با سرکشی که دارد خوئی چه تندخوئی

الحق فتاد ما را حالی چه صعب حالی

حالی بسوخت جانم کردم ازو سوالی

گفتم که ای نگارین این گریه بر چه داری

گفتا که بی جمالت روزی بود چو سالی