گفتم که ای نگارین این گریه بر چه داری

الحق فتاد ما را حالی چه صعب حالی

امروز پیشم آمد نالان و زار و گریان

حالی بسوخت جانم کردم ازو سوالی

گفتا که بی جمالت روزی بود چو سالی

یارب چه صورت است آن کز پرتو جمالش

هر دیده ای به رنگی بیند ازو خیالی