و امروز در دو چشمم جز جوی خون نرانی

کردی نخست با ما عهدی چنان که دانی

ماند بدان که بر سر آن عهد خود نمانی

راندی به گوش اول صد فصل دل فریبم

آن لابه های گرمت ز اول بسوخت جانم

زیرا که همچو آتش، یک سر همه زبانی

از تو وفا نخیزد، دانی که نیک دانم