زیرا که همچو آتش، یک سر همه زبانی

راندی به گوش اول صد فصل دل فریبم

و امروز در دو چشمم جز جوی خون نرانی

آن لابه های گرمت ز اول بسوخت جانم

از تو وفا نخیزد، دانی که نیک دانم

وز من جفا نیاید، دانم که نیک دانی

از خون من فرستی هردم نواله هجر