از غمزه و لب هردم، دریا صفتی با من

خواهی کلهم سازی، خواهی کمرم بخشی

پروانه جان بازم پر سوخته شمعت

می افتم و می خیزم تا باز پرم بخشی

گه کشتن من سازی، گاهی گهرم بخشی

گفتی که به خاقانی وقتی گهری بخشم

بخشود نیم بالله وقت است اگرم بخشی