خواهی کلهم سازی، خواهی کمرم بخشی

دوشم لقبی داد، کمتر سگ کوی خود

من کیستم از عالم تا این خطرم بخشی

تو ترک سیه چشمی، هندوی سپیدت من

پروانه جان بازم پر سوخته شمعت

می افتم و می خیزم تا باز پرم بخشی

از غمزه و لب هردم، دریا صفتی با من