شد ناخن من سفته ز بس کز سر مژگان

گر در دلم آید که در آغوش من آیی

گفتی ببرم جان تو، اندیشه در این نیست

اندیشه در آن است که بر گفته نپایی

انگشت مرا پیشه شد الماس ربایی

خاقانی از اندیشه عشق تو در آفاق

چون آب روان کرد سخن های هوایی