پندار من غلط شد درمان نه ای، که دردی

گفتی که در نوردم یک باره فرش صحبت

فرش نگستریده ندانم که چون نوردی

پنداشتم که هستی درمان سینه من

خاقانی آن توست مکن غارت دل او

کز خانه صید کردن دانی که نیست مردی