دم دهی پس به آشکار کشی

دوست داری که دوستدار کشی

هر دلی را هزار بار کشی

تو گرفتار عشق را ز نهان

رشته جان سیه کنی چون شمع

عاشقی را که شمع وار کشی

ما چراغ تو و تو آتش و باد