عاشقی را که شمع وار کشی

تو گرفتار عشق را ز نهان

دم دهی پس به آشکار کشی

رشته جان سیه کنی چون شمع

ما چراغ تو و تو آتش و باد

گر یکی برکنی هزار کشی

کیسه لاغر شده، چه سیم کشی