خاقانی از تو چشم چه دارد به دشمنی

ترکان غمزه تو شبیخون به دوستی

سرهای گردنان به شکر می برد لبت

کان لب نهان کشی است چو گردون به دوستی

چون می کنی جفای دگرگون به دوستی