ترکان غمزه تو شبیخون به دوستی

خونم همی خوری که تو را دوستم بلی

ترک این چنین کند که خورد خون به دوستی

تو دشمنی نه دوست که بر جان من کنند

سرهای گردنان به شکر می برد لبت

کان لب نهان کشی است چو گردون به دوستی

خاقانی از تو چشم چه دارد به دشمنی